اينجا بخشي از گورستان تخت فولاد است كه سنگ قبرهايش شكسته و تبديل به زباله داني شده. تخت فولاد ارزشمندترين گورستان تاريخي ايران و يكي از سه گورستان بزرگ عالم تشيع است كه صدها تن از مفاخر اسلام و ايران در خاكش آرميده اند. وقتي اين عكس گرفته مي شد، يكي از متوليان گورستان معترضانه پرسيد: به چه مجوزي از قبور مسلمين عكس مي گيريد؟! پاسخ شنيد: با همان مجوزي كه قبور مسلمين را خراب كردند!

اين خانه متعلق به دوره صفويه است. در بافت قديمي اصفهان دهها نمونه از اين خانه ها وجود دارد، يكي از يكي مفلوك تر! مردم مي گويند يا اجازه دهيد خراب كنيم و بسازيم يا بخريد. شهرداري مي گويد خريدشان در وظيفه ما نيست و تخريبشان به اجازه ميراث فرهنگي است. ميراث فرهنگي مي گويد اجازه تخريب نمي دهيم چون تاريخي است و نمي خريم چون پول نداريم!

اين خرابه ها بقاياي خانه هاي دوره صفويه و قاجاريه در كنار خيابان جديدالاحداث حكيم رندكه چون خنجري برقلب تاريخي اصفهان فرود آمد. براي احداث همين خيابان بود كه حمام سيصد و چندساله «خسروآقا» را شبانه و با بيهوش كردن نگهبانش با خاك يكسان كردند. ازبس كه كارشان قانوني بود!

اين سردر هزار ساله «جورجير» است كه آندره گدار آن را دروازه اي شگفت انگيز و نخستين نمونه از آثار معماري سلطنتي آل بويه و اولين مورد از دروازه مسجد در ايران مي خواند. فعلاً از «جورجير» به عنوان تابلوي اعلانات استفاده بهينه مي شود!

پل خواجو همچون بسياري ديگر از آثار تاريخي اصفهان طي چهار پنج سال گذشته زير سايه تاريك ساختمانهاي بلند قرار گرفته، هم او و هم زاينده رود. هزاران نفر بايد سيماي زشت اين ساختمانها را تحمل كنند تا اندك صاحبانشان به نوايي برسند و ساكنانشان از مناظر بديع زاينده رود و پل خواجو حظ وافر ببرند. گويا در اصفهان همراه «تراكم» ميراث هزارساله شهر را هم مي فروشند!