Iran Newspaper

تحت فشارهاي آمريكا و عليرغم اغتشاشات داخلي، كنفرانس اپوزيسيون عراق از روزهاي ۱۴ تا ۱۷ دسامبر در لندن تشكيل شد. كردها و شيعيان عراقي از اين ديدار برنده خارج شدند. از آن زمان به بعد و در اين خصوص، مطبوعات عربي نگران عراق بدون عرب هستند.
تيتر «الحيات» چنين بود: «بحران دركنفرانس لندن». اين روزنامه سعودي كه در پايتخت انگليس به چاپ مي رسد، مطالب و حوادث اجلاس برگزارشده در لندن بين روزهاي ۱۴ تا ۱۷ دسامبر را كه بيش از ۳۰۰نماينده از ۵۰ تشكيلات اپوزيسيون عراقي درآن شركت داشتند به طور خلاصه چنين بيان مي كند: هدف اين اجلاس، انتخاب «كميته همكاري» همانند يك دولت موقت بود. البته اولين هدف با تمديد اجلاس به مدت ۲۴ساعت و پس از آن يك معامله سخت ميسرشد. هدف دوم كه ناگفته باقي ماند، به تاريخ بعدي موكول شد. اگرچه مطبوعات عراقي از اين كنفرانس هيچ نگفتند، اما مطبوعات عربي به طوروسيع به انعكاس اين موضوع پرداختند. هرچند بسياراندك با نتايج كسب شده متقاعدشده بودند. «الشرق الاوسط» ديگر روزنامه سعودي چاپ لندن خاطرنشان كرد: دركنفرانس مذكور كه تضادهايي ميان شركت كنندگان وجودداشت، درمورد ابعادمهم قضيه سكوت اختيارشده بود. «الحيات» نيز به نوبه خود ابرازداشت: يك ژنرال آمريكايي با گروههاي اپوزيسيون ديدارخواهدكرد و به دنبال آن خواهيم فهميد كه زلماي خليل زاد فرستاده آمريكا، شركت كنندگان را احضاركرد تا آنها را تهديدكند: اگر اين كنفرانس بدون دستيابي به هرگونه توافقي تمام شود، آمريكا خواهدتوانست يك دولت نظامي درعراق پس از سقوط صدام روي كارآورد.
پوشش سياسي براي اهداف نظامي
روزنامه فلسطيني «القدس العربي» يكي از بزرگترين روزنامه هاي وحدت اعراب كه دراختيار سعودي ها نيست، به روشني تأييدمي كند اين كنفرانس توسط آمريكايي ها سازمان دهي شد تا به منافع آنان ياري برساند. ساده ترين نكته اين كنفرانس، توفيق آمريكاييان بود. چرا كه آنان آنچه مي خواستند، به دست آوردند. يك پوشش سياسي براي اهداف نظامي خود. در ،۱۹۹۱ اشتباه آنان فقدان چنين پوششي بود و به همين علت نتوانستند كشور را اشغال كنند.
با اين حال، القدس العربي بيان مي كند كساني كه اساساً از اين كنفرانس سودبرده اند، آمريكاييان نيستند، بلكه شيعيان طرفدار ايران و كردها هستند كه اكثريت كافي را دراين كميته به دست آوردند. اين موضوع اعتبار زياد ائتلاف شيعه و كرد را براي انتصاب اعضاي دولت موقت كه براي ۱۵ ژانويه آينده پيش بيني شده است، تضمين مي كند. باتوجه به نگراني بسيار ابراز شده توسط مطبوعات، الاشرق الاوسط چنين خلاصه مي كند: اين كنفرانس براصل جدايي ميان مذهب و سياست تصميم گرفت، اما تركيب كميته مطابق تعلقات فرقه اي تشكيل شد.
درسرمقاله اين روزنامه تفسيري باعنوان «پيش از همه چيز، عرب بودن مهم است و باقي مسائل، جزئيات را آشكارمي كند» هشدارداده شد هويت عرب درمعرض تهديد قرارگرفت و عليرغم همه احترامات به شركت كنندگان كنفرانس بايدگفت آنها سخنگوي اپوزيسيون مردمي داخل عراق نبودند. آنان بيشتر نماينده نيروهاي مخالف گروهي و فرقه اي يا قبيله اي بودند، هيچكس ازميان آنان براين نكته كه عراق بايد هويت عربي خود را پس از سرنگوني صدام حسين حفظ كند، تأكيدنكرد.
پايان زمان وحدت اعراب
زنگ خطر «القدس العربي» نيز همين طنين را داشت: چگونه آمريكاييان مي توانند به گروه كوچكي حق تصميم گيري براي سرنوشت ۲۰ميليون عراقي، پيش بيني فدراليزه سازي كشور و تحولي كه به هويت عربي عراق پايان مي دهد؛ اعطاكنند؟ دسته بندي و فرقه هاي مختلف به ضرر عرب است و لذا بايد درانتظار عوارض فرقه اي، قومي و فرهنگي آن درمنطقه بود. «الحيات» درپايان بحث را گسترش مي دهد و مي نويسد: كنفرانس لندن صفحه جديدي را گشود، نه فقط براي عراق، بلكه براي تفكرسياسي عرب كه نيم قرن برتمام منطقه حاكم بود. زمان وحدت اعراب، چپ گرايي عرب و ملي گرايي عراق پايان يافته است. بياييد هوشيار باشيم: اختلاف ميان هريك از گروههاي معارض از يك طرف و آمريكا ازطرف ديگر، كم اهميت تر از اختلافي است كه ميان گروههاي معارض تفرقه مي اندازد. اين بدان معني است كه درتمام منطقه، عوامل حاكم تعلقات قومي، نژادي يا فرقه اي هستند.