نيكي كريمي در آستانه بيست سالگي اش به عرصه بازيگري سينما پاگذاشت. او اكنون در آستانه سي سالگي اش به عرصه كارگرداني پاگذاشته است. آيا او خواهد توانست توفيق خودش را در عرصه بازيگري در عرصه كارگرداني هم تكرار كند؟
* چطور شد به سراغ كارگرداني رفتيد.
** ببينيد من دنبال چيزي هستم كه در بازيگري نيست. آن هم يك پديده كاملاً انفرادي است. يك محصول انفرادي است.
* آفرينشگري؟
** دقيقاً. براي من فقط خلاقيت بوده و آفرينشگري. ماندگاري به نظرم يك امر كاملاً دم دستي است.
* جمله اي از «چخوف» مانده كه مي گويد «هنر خودفروشي نيست» شما فكر مي كنيد شرايط اقتصادي يك هنرمند چقدر در انتخابگر شدنش دخيل است؟
** قطعاً تأثير دارد. من اصلاً منكر اين موضوع نيستم. ولي به نظر من اگر كسي خلاقيت داشته باشد مي تواند توان خود را در راه ديگري بيندازد. نه اينكه حالا چون من مي خواهم پول دربيارم پس بهتره دائماً فيلم بازي كنم.
* يعني اصلاً بخاطر اين وسوسه كه همه بازيگران دارند كه «منهم مي توانم كارگردان شوم» انگيزه كشيده شدن شما به سمت كارگرداني نبود؟
** خب احساس مي كردم كه بايد اين كار را انجام دهم.
* يعني از اول تصميم كارگردان شدن داشتيد؟
** بله. چون من از اول هم ذهنيتي داشتم كه هميشه دلم مي خواست اين ذهنيت را پياده كنم. حالا فعلاً يك فيلم مستند ساختم ولي سال ديگه حتماً فيلمم را مي سازم.
* پس شما بخاطر همان سقفي كه در سينما وجود دارد تصميم گرفتيد كارگردان شويد؟
** كاملاً. اصلاً سينما نه، سقف خودآدم. آدم بايد هر روز بتواند كار نويي انجام بدهد و هر روز بايد بتواند چيز نويي ياد بگيرد. هدف اصلي يادگرفتن است و بعد ساختن چيزي از خودمان. در بازيگري واقعاً اين مسأله يك حد مشخصي دارد.
* حالا كه تصميم گرفتيد به سمت كارگردان شدن برويد، مشكل خاصي نداشتيد؟
** اصلاً.
* اطرافيان چه نظري داشتند؟
** كاملاً موافق بودند و تشويق كردند. البته من كسي را قرار نبوده كه قانع كنم، چون اين موضوعي است كه به نظرم خود آدم بايد به يك نتيجه اي درباره آن برسد.
* شنيده بودم كه تصميم گرفتيد كار بازيگري را كنار بگذاريد، اين موضوع اصلاً صحت دارد؟
** به هيچ عنوان. من فقط با خودم قرار گذاشتم كه «تا زماني كه فيلمنامه مورد علاقه ام وجود نداشته باشد، بازي نمي كنم.»
* براي يك هنرپيشه زن چقدر نفس بازيگري اهميت دارد تا چهره شدن؟
** نمي دانم بايد از خودشان بپرسيد. به هرحال بازيگري هنر نمايش است. يعني اينكه آدم خودش را دائماً نمايش مي دهد. اين البته يك امر اوليه آن است. لايه هاي زيرينش به اين صورت است كه يك نفر فكر مي كند، خودش را اصلاً دوست دارد بشناسد، يا اينكه روانشناسي شخصيت ها برايش مهم است. همه اينها هست… نمي دانم… هركسي بايد خودش جوابگو باشد.
الف ـ دبير

اكران عيد، اكران پر اميدي است. همه ساله تهيه كنندگان در انتظار عيد هستند تا در اين زمان كه تجربه نشان داده بهترين زمان براي سوددهي فيلمهاست، فيلمهايشان را روي پرده آورند تا شايد فرجي حاصل شود و تلاش عوامل به ثمر نشيند...
در اين دو ساله، فيلمهايي كه در عيد اكران شده اند، پرفروش ترين فيلمهاي سال لقب گرفته اند. اين تجربه اي اثبات شده است كه البته عواملي ديگر چون طول مدت اكران عيد و... هم در راستاي تقويت آن عمل مي كند. فروش نزديك به چهارصد ميليون توماني فيلم شوكران در سال ۷۸ و فروش بالاي سيصد و سي ميليون توماني پارتي در اكران عيد سال ،۷۹ بيش از پيش تهيه كنندگان را به صرافت اكران فيلمشان در نوروز انداخته است. اگر به سالهاي گذشته هم نگاهي گذرا اندازيم، آشكار خواهد شد كه فيلمهايي كه در اول سال نو روي پرده آمده اند، همواره، جزو سه فيلم پرفروش سال قلمداد گشته اند...
به نظر مي رسد امسال هم وضع به اين منوال باشد. شنيده هاي ما حاكي است كه در عيد امسال، چهار فيلم كه هر چهارتاي آنها از اميدهاي اصلي گيشه سال آينده هستند، روي پرده خواهند آمد. اگرچه شوراي صنفي نمايش هنوز بطور رسمي اين خبر را به مطبوعات نداده، اما آنچه از روزنه هاي جلسات اين شورا به بيرون درز كرده، نشانگر اكران فيلمهاي «نان و عشق و موتور هزار»، «مزاحم»، «شام آخر» و «من، ترانه پانزده سال دارم» در روزهاي تعطيلات نوروزي است...
شنيده مي شود اين چهار فيلم از صبح روز بيست و دوم اسفندماه به نمايش گذاشته خواهند شد. اگر يادداشتهاي اين روزنامه و يا ساير همكاران را در روزهاي گذشته پيگيري كرده باشيد، آشكار است به اين نتيجه رسيده ايد كه اين چهار فيلم پراميدترين فيلمهاي سال آتي در گيشه هاي سينماها هستند. در اين ميان برخي بر اين باورند كه شايد اكران همزمان اين چهار فيلم كه هر كدام توان كشاندن خانواده ها به سنيماها را دارند، باعث كاهش فروش ديگر فيلمها شود. اما نظر ديگر هم حاكي از اين است كه رقابت اين فيلمها تنور گيشه ها را داغ كرده و آغازي به يادماندني را براي سينماي ايران باعث خواهد شد و طبيعي است هر كدام از اين فيلمها قابليت هايي مختص خود دارند تا با اتكا به آن خيالشان از بابت فروش راحت باشد.
«نان و عشق... موتور هزار» در نگاه اول مناسب ترين فيلم براي اكران نوروز است. فضاي شاد اين كمدي به يادماندني كه انصافاً از بهترين كمدي هاي سينماي پس از انقلاب است، در خلوت تعطيلي نوروز مي تواند گيشه شلوغي را باعث شود. بازگشت اكبر عبدي پس از چند سال برگ برنده ديگري مي تواند براي اين فيلم باشد، به شرطي كه تماشاگران سينما، اكبر عبدي را پس از اين مدت از ياد نبرده باشند. به اينها اضافه كنيد حضور هنرمنداني چون گوهر خيرانديش و بهاره رهنما را كه اين دومي در متفاوت ترين و موفق ترين نقش دوران بازيگريش در اين فيلم حضور دارد.
«مزاحم» اما از عناصر ديگري براي جلب مخاطب سود مي جويد. حضور خسرو شكيبايي، امين حيايي و ميترا حجار را اگر ناديده بگيريم (كه نمي توان گرفت)، نمي توان از پيش زمينه ذهني مخاطب در مورد موفقيت و جذابيت فيلمهاي الوند غافل شد. علاوه بر اينها، جذابيت پشت صحنه سينما براي تماشاگران به حدي است كه بتواند يك فيلم خوش ساخت را كه به پشت صحنه سينما نظر داشته بدل به فيلمي پرفروش نمايد. تنها نكته منفي فيلم كه زمان جشنواره هم به آن اشاره شد، كندي ريتم نيمه دوم فيلم است كه گويا الوند در پي رفع آن است. گويا سيروس الوند در تدوين مجدد فيلم در روزهاي گذشته حدود پانزده دقيقه از فيلم را كوتاه كرده كه اين مي تواند به جذابيت هاي «مزاحم» بيفزايد...
«شام آخر» فريدون جيراني سومين فيلم اكران عيد امسال است. تجربه ما در مورد جيراني نشان مي دهد كه فيلمهاي او نمي توانند فيلمهاي كم فروشي باشند. «شام آخر» هم از اين قاعده مستثني نيست. اين فيلم با اين كه از چهره هاي تماشاگرپسند سود نجسته (به جز حضور ضعيف گلزار)؛ اما از شانس هاي اصلي سال آتي است. جذابيت مضموني فيلم، پرداخت هوشمندانه كارگردان، تعليق و... همه و همه فضايي خلق كرده اند كه از آن مي توان به مثابه موفق ترين فيلم جيراني ياد كرد و توجه كنيم تهيه كننده اين انتظار را دارد كه اين فيلم در گيشه هم موفق ترين فيلم كارگردان باشد.
و مي رسيم به تحسين شده ترين فيلم جشنواره بيستم، «من، ترانه پانزده سال دارم». اين فيلم كه نزد منتقدين سينمايي از محبوب ترين فيلمهاي جشنواره بود، اين اميد را دارد كه نزد مردم هم چنين محبوب باشد. در نظر داشته باشيم كه برگ برنده فيلم، خود فيلم است و اين حسن كمي نيست. فيلم، نه از چهره هاي محبوب بهره جسته و نه مضمون آن با توجه به مضامين مطرح شده در سال گذشته جسورانه محسوب مي شود. اما اين به معناي نا اميدي اين فيلم نيست. اميد اين فيلم به ساختار آن است و اين ساختار چنان كم نقص نشان داده كه بتواند تماشاگر را روي صندلي سينما ميخكوب كند...
به هرحال، برنده اين دوئل چهار نفره، به احتمال زياد برنده خوشبخت سال آتي خواهد بود. هر چهار فيلم با توپ پر آمده اند و هر چهار فيلم هم شايستگي پرفروش شدن را هم دارند. قطعاً در اين ميان عوامل ديگري هم در موفقيت فيلمها دخيل خواهد بود كه بي گمان مهمترين آنها تيزرهاي تلويزيوني خواهد بود و اين مي تواند بسياري از معادله ها را برهم بزند...
به نظر شما در شرايط برابر، كدام فيلم موفق تر خواهد بود؟ به انتظار مي نشينيم.
دامون بهاري

انتظارمي رفت نشست رسانه اي اهالي هيأت داوران جشنواره بيستم فيلم فجر بتواند گامي هرچند كوتاه درشفاف و روشن كردن فضاي پرسوءتفاهم روزهاي پس از اعلام نتايج به شمارآيد. اما اين نشست به دلايلي كه درپي ذكرشد، بدل به محل موضع گيري داوران گشته و جلسه را از دليل اصلي برگزاري آن تهي نموده و بي اعتباركرد.
اساساً مثل اين كه گفت وگو را بلدنيستيم و چگونگي آن را، داوران هم گويا آمده بودند كه درمقابل منتقدان نه چندان كم شمار آرايشان موضع سفت و سختي اتخاذنمايند. كه كردند. اما...
اما چه شود؟ جملات بي منطق، بي معنا و سربالايي چون «اين رأي ماست»، «ما اين طور بهتر ديديم...»، «شما جورديگرداوري كنيد...» و دهها و دهها موردديگر درحالي ازجانب داوران اداشد كه اساساًاصل جلسه به منظور ديگري بود. شايد روشنگري و يا درك متقابل. شايد هم ما انتظار زيادي داشتيم...
دوستان، مي دانيم كه اين رأي شماست و هرگروه ديگري مي توانستند آراي ديگري داشته باشند. اما مسأله برسرهمين «رأي شما»ست كه پرسروصداترين داوري را در اين چندسال اخير باعث شده است.
ازهمان روز اختتاميه و خواندن بيانيه داوران، «اين رأي ماست» چماقي شده براي كوبيدن بر سر تمام منتقدان. اما مشكل ما هم همين جاست. «رأي شما» غيركارشناسانه ترين رأيي است كه تاكنون داده شده و متأسفانه حتي بلد نيستيد درفضايي آرام و به دور از سوءتفاهم منتقدين و مخالفين را قانع كنيد كه «رأي شما» جنبه هاي خوب و كارشناسانه هم داشته است. شايد هم واقعاً نمي توانيد.
اين جلسه هرچه ازهدف اصلي خود فاصله داشت، حداقل اين حسن را داشت كه نشان دهد حتي فرهيختگان ما هم گفت وگو را بلدنيستند وگرنه با توجيهاتي بي پايه، از آرايي دفاع كوركورانه نمي كردند كه كمتركسي درناديده گرفتن ـ عمدي يا غيرعمدي ـ برخي ديگر شك دارد. اينطورنيست؟
نگار باباخاني

قسمت اول از تريلوژي «لرد حلقه ها ـ مريدان حلقه» روايت سينمايي پر از افكت و ابداع و راز پيتر جكسون نيوزيلندي از روي كتاب رمان خيالي و اپيك سال ۱۹۵۴ جي.ار.ار تولكين، تاكنون در سطح جهان بيش از ۷۰۰ميليون دلار فروخته و پس از «هري پاتر و سنگ جادوگر» دومين فيلم پرفروش امسال بوده و طي هفته جاري ۵ جايزه آكادمي سينماي بريتانيا (موسوم به بافتا) را نيز صاحب شد و كانديداي ۱۳ جايزه اسكار هم شده است.
اما جكسون موقعي كه سال پيش همراه با هنرمندان و بازيگران فيلمش در نيوزيلند اجتماع كرد، هرسه قسمت تريلوژي را ساخت و به يك قسمت اكتفا ننمود و كار را به كلي تمام كرد و حالا مي گويد قسمت دوم به نام «دوبرج» كه در دسامبر ۲۰۰۲ (آذر ۱۳۸۱) اكران خواهد شد، با صنايع و بدايع متفاوت و تازه اي همراه است و طرفداران فيلم نخست نبايد بپندارند كه دقيقاً با همان بساط و روال آن فيلم روبرو خواهند بود.
جكسون كه فيلمش مانند كتاب تولكين درباره ي جنگ خيالي موجودات انساني و ناشناخته بر سر تصاحب يك انگشتري قدرت و به تبع آن تملك و حاكميت بر منطقه اي است كه مركز زمين خوانده مي شود، اظهار مي دارد: در «دو برج» تكه ها و كلك هاي تازه اي را سوار كرده ام. به عنوان مثال يك موجود تازه با كمك كامپيوتر ساخته ام كه نامش گولوم است. وي با كمك «فرودو» (با بازي اليجاوود كه در فيلم نخست نيز كاراكتر مركزي را تشكيل مي دهد) و همچنين كاراكتر «سم» يك ائتلاف تازه را به قصد نابودكردن انگشتري شكل مي دهد.
جكسون در اواخر زمستان ۲۰۰۲ و درحالي كه موج فروش شديد قسمت نخست فيلمش هنوز هم جاري است، مي گويد: گولوم يك موجود پيچيده وكوچك و بيمار است. براي اينكه قالب هاي او را به دست بياوريم و اجرا كنيم، اندي سركيس (هنرپيشه بريتانيايي) را روي صحنه آورديم و با لباس و ادوات مخصوص و در نقش مطروحه از او فيلمبرداري كرديم و سپس حركات وي را بدون كاراكتر گولوم در داخل كامپيوتر منتقل نموديم. اين چنين است كه اين موجود خيالي زنده مي شود و در كنار كاراكترهاي حقيقي قرار گيرد و هدف من اين بود كه او و ساير موجودات غيرانساني كه درا ين فيلم ها مي بينيد، همانقدر انسان و زنده و قوي نشان بدهند كه برخي كاراكترهاي انساني فيلم هستند.
اگر توفيق فيلم نخست مبناي رايزني مان قرار گيرد، فيلم دوم نيز به هدفش خواهد رسيد.
وصال روحاني

«راوي شانكار» نوازنده سيتار و آهنگساز سرشناس هندي روز چهارشنبه مهمترين جايزه موسيقي جهان را به سبب دستاوردهايش در دنياي موسيقي به دست آورد.
به گزارش خبرگزاري فرانسه از لس آنجلس، «شانكار» به خاطر آلبوم «دايره كامل‎/ كارنگي هال ۲۰۰۰» جايزه «گرمي» را به دست آورد.
«شانكار» در اين قسمت رقباي هنرمندي همچون «ژيلبرتوژيل»، «ميلتون ناسيمنتو» از برزيل و «جان مك لالين» از انگليس را كنار زد.
«شانكار» كه در شهرمقدس «وارناسي» به دنيا آمده است، به عنوان آهنگساز، نوازنده و معلم موسيقي موقعيت بسيار خوبي را كسب كرده و آوازه گسترده بين المللي او به شناخت بيشتر موسيقي كشور هند انجاميده است.
«شانكار» از ۱۸ سالگي به مطالعه سيتار پرداخت.وي «مديريت راديو» آل اينديا را برعهده داشت كه در اين دوران آهنگهاي بسياري تصنيف كرد. از مهمترين آنها مي توان به آهنگ براي فيلمهاي «سه گانه آپو» ساخت «ساتيا جيت ري» كارگردان فقيد هند اشاره كرد.